تبليغاتX
برای کسی که از ته قلبم دوستش دارم

برای کسی که از ته قلبم دوستش دارم

عشق

طعم اشک رو چشیدن سخته نه ؟

شکستم با سکوتی که در دهانم فریاد بود ..

کاش منم با اشکام خودم رو سبک میکردم ..

سوختن و حرف نزدن.. بغض و بی تابی ! عشق و تنهایی سخت تر از یواشکی اشک ریختنه ..

 کاش منم اشکی داشتم !

عزیزم این شعر یه کم طولانی است ولی تا آخرش بخون

حالمان بد نيست ! غم کم مي خوريم

کم که نه، هرروز کم کم مي خوريم!!

                                            آب مي خواهم سرابم مي دهند !

                                                       عشق مي ورزم عذابم مي دهند !

خود نمي دانم کجا رفتم به خواب ! 

از چه بيدارم نکردي آفتاب؟

                                          خنجري بر قلب بيمارم زدند

                                          بيگناهي بودم و دارم زدند !

سنگ را بستند و سگ آزاد شد 

يک شبه بيداد آمد ، داد  شد!!

                                     عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام

                                      تيشه زد بر ريشه انديشه ام

عشق اگر اين است ، مرتد مي شوم

خوب اگر اين است ، من بد مي شوم

                                           بس کن اي دل نابساماني بس است‌

                                                         کافرم ديگر مسلماني بس است !                 

                                             *************** 

در ميان خلق سر در گم شدم  

عاقبت آلوده مردم شدم !

   

                                          بعد از اين با بي کسي خو مي کنم

                                 هر چه در دل داشتم رو مي کنم !!

نيستم از مردم خنجر به دست

بت پرستم بت پرستم بت پرست!!

                                           بت پرستم بت پرستي کار ماست

                                            چشم مستي تحفه بازار ماست !! 

درد مي بارد چون لب تر مي کنم 

طالعم شوم است باور مي کنم !!

                                           من که با دريا تلاطم کرده ام

                                            راه دريا را چرا گم کرده ام !؟ 

خسته ام از قصه هاي شومتان

خسته از همدردي مسمومتان!! 

                                    اين همه خنجر دل کس خون نشد

                                     اين همه ليلي کسي مجنون نشد !

قفل غم بر درب سلولم مزن

من خودم خوش باورم گولم مزن!

                                     *****************

                                    من نمي گويم که خاموشم مکن  

                                     من نمي گويم فراموشم مکن ! 

من نمي گويم که با من يار باش‌! 

من نمي گويم مرا غمخوار باش ! 

                                من نمي گويم ، دگر گفتن بس است

                                گفتن اما هيچ نشنفتن بس است !! 

روزگارت باد شيرين شاد باش!! 

دست کم يک شب تو هم فرهاد باش !! 

                                ******************  

                                  آه ! در شهر شما ياري نبود

                                  قصه هايم را خريداري نبود ! 

وای ! رسم شهرتان بيداد بود

شهرتان از خون ما آ باد بود ! 

                               از در و ديوارتان خون مي چکد

                                 خون من فرهاد مجنون مي چکد !!  

آسمان خالي شد از فريادتان 

بيستون در حسرت فرهاد تان ! 

                                   کوه کندن گر نباشد پيشه ام  

                                   بويي از فرهاد دارد تيشه ام ! 

عشق از من دور و پايم لنگ بود 

قيمتش بسيارو دستم تنگ بود ! 

                                  گر نرفتم هر د و پايم خسته بود

                                  تيشه گر افتاد دستم بسته بود ! 

هيچ کس دست مرا وا کرد؟ نه! 

فکر دست تنگ ما را کرد؟ نه ! 

                               هيچ کس از حال ما پرسيد ؟ نه!  

                               هيچ کس اندوه ما را ديد؟ نه! 

هيچ کس اشکي براي ما نريخت  

هر که با ما بود از ما مي گريخت  !!!

    *************

     چند روزی هست ، حالم ديدينی است

    حال من از اين و آن پرسيدنی است 

      گاه بر روی زمين زل ميزنم ! 

     گاه بر حافظ تفال ميزنم ! 

 حافظ ديوانه فالم را گرفت !

  يک غزل آمد که حالم را گرفت

*ما ز ياران چشم ياري داشتيم*       *خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم 

من منتظر قاب نقاشی که قولم دادی هستم

(دوستت دارم) 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1384/04/30ساعت 11:42  توسط مرتضی  | 

طعم اشک رو چشیدن سخته نه ؟

شکستم با سکوتی که در دهانم فریاد بود ..

کاش منم با اشکام خودم رو سبک میکردم ..

سوختن و حرف نزدن.. بغض و بی تابی ! عشق و تنهایی سخت تر از یواشکی اشک ریختنه ..

 کاش منم اشکی داشتم !

عزیزم این شعر یه کم طولانی است ولی تا آخرش بخون

حالمان بد نيست ! غم کم مي خوريم

کم که نه، هرروز کم کم مي خوريم!!

                                            آب مي خواهم سرابم مي دهند !

                                                       عشق مي ورزم عذابم مي دهند !

خود نمي دانم کجا رفتم به خواب ! 

از چه بيدارم نکردي آفتاب؟

                                          خنجري بر قلب بيمارم زدند

                                          بيگناهي بودم و دارم زدند !

سنگ را بستند و سگ آزاد شد 

يک شبه بيداد آمد ، داد  شد!!

                                     عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام

                                      تيشه زد بر ريشه انديشه ام

عشق اگر اين است ، مرتد مي شوم

خوب اگر اين است ، من بد مي شوم

                                           بس کن اي دل نابساماني بس است‌

                                                         کافرم ديگر مسلماني بس است !                 

                                             *************** 

در ميان خلق سر در گم شدم  

عاقبت آلوده مردم شدم !

   

                                          بعد از اين با بي کسي خو مي کنم

                                 هر چه در دل داشتم رو مي کنم !!

نيستم از مردم خنجر به دست

بت پرستم بت پرستم بت پرست!!

                                           بت پرستم بت پرستي کار ماست

                                            چشم مستي تحفه بازار ماست !! 

درد مي بارد چون لب تر مي کنم 

طالعم شوم است باور مي کنم !!

                                           من که با دريا تلاطم کرده ام

                                            راه دريا را چرا گم کرده ام !؟ 

خسته ام از قصه هاي شومتان

خسته از همدردي مسمومتان!! 

                                    اين همه خنجر دل کس خون نشد

                                     اين همه ليلي کسي مجنون نشد !

قفل غم بر درب سلولم مزن

من خودم خوش باورم گولم مزن!

                                     *****************

                                    من نمي گويم که خاموشم مکن  

                                     من نمي گويم فراموشم مکن ! 

من نمي گويم که با من يار باش‌! 

من نمي گويم مرا غمخوار باش ! 

                                من نمي گويم ، دگر گفتن بس است

                                گفتن اما هيچ نشنفتن بس است !! 

روزگارت باد شيرين شاد باش!! 

دست کم يک شب تو هم فرهاد باش !! 

                                ******************  

                                  آه ! در شهر شما ياري نبود

                                  قصه هايم را خريداري نبود ! 

وای ! رسم شهرتان بيداد بود

شهرتان از خون ما آ باد بود ! 

                               از در و ديوارتان خون مي چکد

                                 خون من فرهاد مجنون مي چکد !!  

آسمان خالي شد از فريادتان 

بيستون در حسرت فرهاد تان ! 

                                   کوه کندن گر نباشد پيشه ام  

                                   بويي از فرهاد دارد تيشه ام ! 

عشق از من دور و پايم لنگ بود 

قيمتش بسيارو دستم تنگ بود ! 

                                  گر نرفتم هر د و پايم خسته بود

                                  تيشه گر افتاد دستم بسته بود ! 

هيچ کس دست مرا وا کرد؟ نه! 

فکر دست تنگ ما را کرد؟ نه ! 

                               هيچ کس از حال ما پرسيد ؟ نه!  

                               هيچ کس اندوه ما را ديد؟ نه! 

هيچ کس اشکي براي ما نريخت  

هر که با ما بود از ما مي گريخت  !!!

    *************

     چند روزی هست ، حالم ديدينی است

    حال من از اين و آن پرسيدنی است 

      گاه بر روی زمين زل ميزنم ! 

     گاه بر حافظ تفال ميزنم ! 

 حافظ ديوانه فالم را گرفت !

  يک غزل آمد که حالم را گرفت

*ما ز ياران چشم ياري داشتيم*       *خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم 

من منتظر قاب نقاشی که قولم دادی هستم

(دوستت دارم) 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1384/04/30ساعت 11:42  توسط مرتضی  | 

ندای عزیزم سلام :

امروز تولد تو هست . می خوام اینجا برات جشن تولد بگیرم . هرچی خواستم یه چیزی برات بگیرم نذاشتی  . آخه ارزش تو اینقدر زیاد هست که نمی دونم باید برای تولد تو چکار کنم . دوستت دارم ندا برات یه شعر برات می ذارم که مخصوص من و تو هست امیدوارم خوشت بیاد .

 

ندا جون این شمعها رو فوت کن تولدت مبارک

+ نوشته شده در  شنبه 1384/04/25ساعت 11:20  توسط مرتضی  |